Difference between revisions of "PrePress w Linuksie"

From Scribus Wiki
Jump to: navigation, search
m
m (Mhanski moved page PrePress w Linuxie to PrePress w Linuksie)
(No difference)

Revision as of 10:02, 22 May 2013

edytuj

Strona główna

Jak to zrobić

  1. Pierwsze kroki ze Scribusem
  2. Praca z ramkami tekstowymi
  3. Praca z ramkami graficznymi
  4. Praca ze stronami wzorcowymi
  5. Praca w Edytorze artykułów
  6. Tekst na krzywej
  7. Scribus w Ubuntu Linux
  8. Klik i Scribus działa
  9. Instalacja za pomocą Cmake
  10. Tworzenie spisu treści
  11. Formularze PDF
  12. Kolory dodatkowe
  13. Obrazek ze ścieżką odcięcia

Porady i triki

  1. Instalacja profili ICC
  2. Dodawanie fontów
  3. Import grafik EPS
  4. Zawieszone spójniki
  5. Twój pierwszy artykuł
  6. Tworzenie hiperłączy

Często zadawane pytania

  1. Zarządzanie kolorami
  2. Skąd pobrać Scribusa?
  3. Podgląd wydruku nie działa
  4. Scribus dla MacOSX?
  5. Dodawanie fontów
  6. Scribus po polsku
  7. Type 1 i ligatury
  8. Automatyczne numery stron
  9. Interlinia w Scribusie
  10. Pierwsze kroki z DTP
  11. Skalowanie obrazka w ramce
  12. Export do PDF/X-3
  13. Ligatury i cyfry nautyczne?
  14. Pomoc w rozwoju Scribusa
  15. Przykładowe dokumenty
  16. Zgłaszanie błędów
  17. Słowniki dzielenia na sylaby

Scribus jest samowystarczalnym narzędziem do DTP jednakże czasami zachodzi potrzeba współpracy z innymi programami oferującymi lepsze lub wygodniejsze narzędzia. Chciałbym w tym artykule opisać metody jakie sam wypracowałem podczas pracy nad różnymi materiałami graficznymi do druku.

W komercyjnym oprogramowaniu podjeście do PrePress opiera się na kilku (dwóch, trzech) osobnych programach z których jeden znakomicie radzi sobie z pracą wektorową, inny służy obróbce grafiki rastrowej a całość jest składana w jeszcze innym narzędziu. Niestety oprogramowanie Open Source nie doczekało się tak rozbudowanego sprawnego systemu przygotowania do druku. Istnieją jednakże znakomite programy, które wyspecjalizowały się w tych trzech niezbędnych dziedzinach (Inkscape, Gimp, Scribus).

Każdy z tych programów został napisany w innym celu i inna jest ich wizja rozwoju.

Inkscape powstał jako edytor plików SVG i nie zakładano jego wykorzystania do przygotowania materiałów do druku. Program jednakże posiada znakomity interfejs, świetne efekty typu "blur" a jego czytelność w wyświetlaniu węzłów bije na głowę nawet komercyjne produkty. Te walory powodują że praca z programem jest bardzo przyjemna. Niestety praca na wektorach w Scribusie jest przeciwieństwem intuicyjności i przyjemności pracy, dlatego uzasadnione się wydaje przygotowanie wektorów do druku w programie Inkscape.

Gimp jest popularnym programem do edycji fotografii. Tego typu program jest niezbędny na biurku DTP i żadne opcje Scribusa tego nie zmienią. Dlatego mimo iż program został zaprojektowany do zastosowań domowych, istnieje silna potrzeba zaprzęgnięcia go do pracy przy DTP.

Przygotowanie materiałów do druku wiąże się z koniecznością wygenerowania pliku w przestrzeni barwnej CMYK co stanowi źródło konfliktów między wspomnianymi programami. Otóż ani Inkscape, ani Gimp nie posiadają wbudowanych sprawnych narzędzi do pracy w przestrzeni CMYK.

Gimp jako program do obróbki fotografii również skupił się na powszechnie wykorzystywany Niestety wielkim problemem tych programów jest brak natywnego wsparcia CMYK. Wyjątkiem jest tutaj Scribus, który obsługuje CMYK'a i potrafi ostatecznie stworzyć dobry plik do drukarni nawet z materiałów RGB. Dodatkowym problemem jest import do Scribusa plików Ikscape'a który gubi rozmycia i efekty. Czy można więc traktować te narzędzia jako poważne rozwiązania PrePress? Otóż można, ale wymaga to zastosowania specjalnych metod pracy, dzięki którym będzie możliwa praca w CMYK w Inkscape, import wektorów z efektami oraz import bitmap z Gimp'a w przestrzeni barwnej CMYK.

PrePress w Inkscape 1. Praca w przestrzeni barwnej CMYK. Inkscape nie obsługuje CMYK'a (klikanie w suwaki CMYK, jest pozbawione sensu) ale istnieje metoda która umożliwia pracę w tej przestrzeni barwnej. Opisany przez Alexandre Prokoudina sposób polega na